

///////////////////////////////////////
من
تا افق دویدم
بر هر ردپایت
سکندری خوردم
حالا
به خاک می افتم
مشتی خاک بر می دارم ومی گویم
پرسفونه
وشایدپرسفونه صدایم را می شنود.
خرده آسمان ،انگار هیچ ص ۱۲۱ (شعرهای کلود استبان )
برگردان مدیا کاشیگر
ما را در سایت ریشه در شوکران دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 8